![]() |
|
Szeherezada.pl
Ala al-Aswani urodził się w 1957 roku. Z zawodu jest stomatologiem; studiował w Kairze i Chicago. Przez wiele lat prowadził gabinet dentystyczny w kamienicy, która z czasem stała się miejscem akcji jego pierwszej powieści, a zarazem światowego bestselleru Imarat Jakubjan. Ala al-Aswani jest autorem wielu artykułów z dziedziny polityki, literatury i kwestii społecznych oraz założycielem ruchu politycznego na rzecz zmian demokratycznych Kifaja (arab. Dość). O książce: Nadżi jest zaangażowanym politycznie poetą, ale studiuje budowę tkanek. Szajma ma trzydzieści lat i jest starą panną. Ra’fat uważa się za Amerykanina, ale wpada w furię, gdy jego córka przeprowadza się do chłopaka. Carol nie może znaleźć pracy, bo jest czarna. Aparatczyk Danana zamienia życie swojej żony w piekło. Wkrótce wizytę w Chicago ma złożyć prezydent Egiptu. Nie wszystkim się to podoba... W nowej powieści Al-Aswani podejmuje temat wykorzenienia i multietniczności, eksplorując możliwości życia na styku różnych tradycji i kultur. Jego bohaterowie – egipscy i amerykańscy studenci oraz wykładowcy – pracują lub uczą się w Centrum Medycznym Uniwersytetu Illinois. Amerykańska uczelnia staje się świadkiem ich wzlotów i upadków, miłości, tęsknot, bolączek. Z recenzji: Podobnie jak nieżyjący Nadżib Mahfuz, Ala al-Aswani jest pisarzem światowego formatu, ukazującym troski Egipcjan w szerszym, uniwersalnym kontekście oraz pięknie rysującym nasz wspaniały, choć niekiedy też smutny i zaskakujący świat. The Times […] niewątpliwie Al-Aswani jest doskonałym „opowiadaczem” – Arabowie nazywają takiego człowieka hakawatim lub rawim. Książki Egipcjanina charakteryzują się świetnym wyczuciem stylu, z zastosowaniem języka ulicy włącznie, i posiadają wszystkie właściwości dobrej (o)powieści. Bez wątpienia Ala al-Aswani mógłby stanąć w szranki z Szeherezadą z Księgi tysiąca i jednej nocy, bo nie wszystkie wątki w swych utworach doprowadza do końca, jakby czekając na kolejną noc. Prof. Marek Dziekan (fragment Przedmowy)
Tytuł: Namiot Fatimy Autorka: Miral at-Tahawi
Przekład: Izabela Szybilska-Fiedorowicz
Przedmowa: Marek M. Dziekan
Wydawca: Smak Słowa
Fatima, najmłodsza córka wodza plemienia, mieszka wraz ze swoimi siostrami w przeznaczonej dla kobiet części wioski. Jej życie naznaczone jest tęsknotą za nieobecnym ojcem, smutkiem matki, okrucieństwem brutalnej babki i pragnieniem wolności, której dziewczyna poszukuje na wszelkie możliwe sposoby. To właśnie tytułowy namiot tradycji, mitów i własnej wyobraźni więzi Fatimę. Autorka w niezwykle poetycki, często symboliczny sposób pokazuje życie beduińskich kobiet. „The Washington Post” napisał o Tahawy: „pierwsza pisarka, która przedstawia życie egipskich Beduinów, wychodząc poza stereotypy, ilustruje przemianę beduińskich kobiet oraz ich pragnienie wolności”. Książka ukazała się dotychczas w siedmiu językach. W języku polskim już w marcu! Świat się rozwija, znikają kolejne granice, ale nie granice ludzkich przyzwyczajeń i stereotypów. Stereotypy sprawiają oczywiście, że łatwiej nam oswoić sobie inne kultury, ale niewiele pomagają w ich zrozumieniu. Powieść Miral at-Tahawi niespodziewanie ukazuje nieco inne aspekty życia społecznego w świecie arabskim. I co może ważniejsze, inaczej mówi o chyba najbardziej rozpowszechnionym stereotypie świata zachodniego – o sytuacji kobiety muzułmańskiej. Prof. Marek Dziekan (z Przedmowy) Miral at-Tahawi - urodziła się w 1968 roku w Egipcie. Studiowała literaturę na Uniwersytecie Kairskim. „Namiot Fatimy” to jej pierwsza książka, która spotkała się z dużym uznaniem krytyki i została wydana w siedmiu językach. Napisała również książkę „Blue Aubergine” wydaną po angielsku przez AUC Press w 2002.
Tytuł: Złoty rydwan Autorka: Salwa Bakr Przekład: Izabela Szybilska-Fiedorowicz Przedmowa: Marek M. Dziekan Wydawca: Smak Słowa
Salwa Bakr przekazuje cyniczne i cierpkie spojrzenie na to, w jaki sposób kobiety o zupełnie różnym pochodzeniu – niektóre winne, inne niewinne – radzą sobie razem na jednym oddziale. Zarysowuje również obraz skomplikowanego życia najniższych warstw społecznych współczesnego Egiptu. Z opisów przestępstw popełnianych przez bohaterki wyłaniają się zarazem ich pragnienia i tęsknota za lepszym życiem oraz problemy związane z niemożnością realizacji tych marzeń w uczciwy sposób. Salwa Bakr - urodziła się w 1949 roku w Egipcie w rodzinie z niższej klasy średniej. Opowieści i rytuały przekazywane przez jej wcześnie owdowiałą i niewykształconą matkę wpłynęły na zainteresowanie Bakr światem i językiem biednych, prostych kobiet, które są głównymi bohaterkami jej powieści. Bakr skończyła College Ekonomiczny na Uniwersytecie w Ajn Shams oraz zdobyła tytuł magistra w zakresie krytyki literatury w 1976 roku. Jej wczesne opowiadania dotyczyły głównie kobiet zrzuconych na margines społeczny z powodu ubóstwa. Zainteresowanie międzynarodowej krytyki zdobyła jednak dopiero dzięki swej powieści „Złoty rydwan”, w której używa ciekawych technik narracyjnych, podobnych do tych wykorzystywanych w „Opowieściach tysiąca i jednej nocy”, aby pokazać życie kobiet zamkniętych w egipskim więzieniu. Eksperymentowanie z narracją oraz nacisk na poznawanie prywatnego świata kobiet to dwie cechy pisarstwa Bakr, które wywarły duży wpływ na pisarzy zarówno z jej pokolenia, jak i autorów młodszej generacji. Nazwisko Bakr stawiane jest obecnie pośród tak znaczących w literaturze postaci, jak Czechow, Cervantes i Isabel Allende.
*** Pięć Egipcjanek opowiada historie swojego życia. Ich opowieści bywają mistyczne, miejscami okrutne i tragiczne, ciepłe, zabawne, a czasem wzruszające, ale zawsze osadzone w konkretnych przykładach. Wyłania się z nich sugestywny obraz złożonej sytuacji drugiej żony w małżeństwie poligamicznym, komplikacji związanych z rozwodem, rytuałów obrzezania dziewcząt i zawarcia małżeństwa, cierpienia spowodowanego utratą dzieci oraz gospodarowania skromnymi zasobami rodziny. To fascynująca lektura i kopalnia wiedzy na temat kultury i życia we współczesnym Egipcie. *** Khul-khaal to ciężkie, złote lub srebrne bransolety nakładane na kostki przez zamężne kobiety w Egipcie. Bransolety te wydają dźwięk, który informuje innych o statusie noszącej je kobiety. Khul-khaal ograniczają swobodę ruchów, ale mogą też przynosić kobiecie korzyści. Jako ozdoba połyskująca na kształtnej kostce i przy każdym kroku wydająca charakterystyczny, brzęczący odgłos, bywają uwodzicielskie. Małżeństwo jest dla Egipcjanek najważniejszą rzeczą na świecie – po to się rodzą i do tej roli są przygotowywane, to małżeństwo bowiem powinno zapewnić im godne i dostatnie życie. Czy jednak nie staje się ono kolejnym więzieniem, a srebrne lub złote bransolety nie są w istocie kajdanami? Życie egipskich kobiet jest niełatwe, ale radzą sobie z nim na swój sposób i starają się być szczęśliwe.
„W naszych stronach ludzie wolą chłopców, bo dziewczynki mają ciężkie życie. Ich los jest trudny we wszystkich rodzinach, niezależnie od narodowości. Życie dziewczynki różni się od życia chłopca. Dziewczyna nie może być pewna, że znajdzie szczęście w małżeństwie, a celem jej życia jest wyjście za mąż i urodzenie dzieci. Życie dziewczynki i kobiety to ciężka próba. Nie wiem, dlaczego" – Umm Gad (jedna z bohaterek książki).
![]() |
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Copyrights (c) 2005 Szeherezada, Tworzenie stron WWW: Yetiz |